ਅੱਜ ਤੀਜਾ ਦਿਨ ਸੀ ਅਲਮਾਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਦੀ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਕੱਢ ਕੇ ਵੇਖਣ ਦਾ। ਪਿਛਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਦਫ਼ਤਰ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਡੇਢ ਘੰਟਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵਿਹਲ ਘੱਟ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਸੀ।
ਅੱਜ ਛੁੱਟੀ ਸੀ ਤਾਂ ਪੱਕਾ ਬੈਠ ਕੇ ਕੀਤਾ। ਤਿੰਨ ਕੰਮ ਕੀਤੇ –
1. ਉੱਨ ਵਾਲੇ ਸਵੈਟਰ ਅਲੱਗ ਕੱਢ ਲਏ, ਪੰਜ ਨਿਕਲੇ। ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਖੁਜਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਈ ਸੀ।
2. ਸੂਤੀ ਤੇ ਨਰਮ ਕੱਪੜੇ ਵੱਖਰੇ ਰੱਖੇ, ਇਸ ਵਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹੀ ਪਾ ਕੇ ਵੇਖਾਂਗਾ।
3. ਉੱਨ ਦੇ ਬਦਲੇ ਕੀ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਇਹ ਅਜੇ ਸੋਚਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਟੁਕੜਾ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਵੇਖਾਂਗਾ, ਸਿੱਧਾ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਪਾਵਾਂਗਾ।
ਵਿੱਚੋਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋਵੇਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਆ ਕੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਉੱਤੇ ਹੀ ਬਹਿ ਗਈਆਂ, ਹਟਾਓ ਤਾਂ ਫੇਰ ਆ ਬਹਿੰਦੀਆਂ, ਹਾਹਾ, ਕੰਮ ਦੁੱਗਣਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਹਾਲਤ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਠੀਕ ਹੈ, ਬੱਸ ਸਰਦੀ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਦੁਬਾਰਾ ਨਾ ਵਿਗੜੇ, ਇਹੀ ਸੋਚ ਕੇ ਸਭ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਵੱਡਾ ਟੀਚਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ, ਬੱਸ ਇਸ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਬਾਕੀ ਬਚੀ ਅਲਮਾਰੀ ਵੀ ਵੇਖ ਲਵਾਂ, ਏਨਾ ਹੀ।
ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਰਦੀ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਸਵੈਟਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਨੇ, ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਕੀ ਨਾ, ਅਜੇ ਸੋਚ ਹੀ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬਹੁਤਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਸਾਥੀਓ ਜੀ, ਜਿਹੜੇ ਇੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਹੋ, ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਉੱਨ ਦੀ ਥਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ? ਬੱਸ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹਾਲੇ ਇੱਥੇ ਨਵਾਂ ਹੀ ਹਾਂ, ਕੀ-ਕੀ ਵੇਖਣਾ ਹੈ ਪੱਕਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ 🙏