Guys, may nakita akong larawan kanina, naglalakad mag-isa sa daan sa bundok, bitbit ang bigkis ng dahon.
Kamukha nito ng daan namin papuntang ospital ni papa.
2 beses na kami sa loob ng 2 buwan.
Tahimik lang doon, puro puno sa gilid.

Wala kaming masyadong usapan ni papa habang naglalakad, pero okay lang pala yung [tahimik].
Doon ko kasi naiisip yung mga bagay na hindi ko naiisip pag nasa bahay lang.
