Lumabas lang ako para itapon ng basura, doon ko na-notice ang ilaw ng poste at ulap sa likod ng mga gusali.
Buong araw kasi akong nakaupo sa harap ng laptop, kaya nang nakalabas ako parang bigla na lang gumaan ang pakiramdam.
Mga alas-8 na noon, tahimik na ang kalye, ilaw lang mula sa mga bintana ang nakikita.
Ilang minuto lang akong tumayo doon bago bumalik sa loob, parang yun na ang pinakamahabang pahinga ko sa buong araw.