Nakita ko kanina ang sweater na ginagawa ni Mama.
Lana at karayom pa lang po, pero sanay na sanay siya dito.
Tahimik lang siya habang nagniniting sa sulok ng sala namin.
Hindi siya nagmamadali kahit matagal ang kailangan niyang gawin.
Ako naman, laging tumatakbo ang isip ko sa trabaho at sa school kahit anong oras ng araw.
Nakatitig lang ako nang matagal sa kamay niyang gumagalaw nang mahinahon.
Parang na-remind ako na hindi lahat kailangang mabilis gawin.