Habang naghihintay sa overpass crossing kaninang umaga, napansin ko ang mga taong parang automatic lang lumalakad — parehong direksyon, parehong bilis, kahit iba-iba kami ng pupuntahan.
1.5 oras kasi ang byahe ko papuntang opisina, kaya sanay na ako sa ganitong eksena kada araw. Pero habang tumitingin ako sa kanila, naisip ko naman ang reviewer na dapat ko nang simulan bago ang exam sa November.
Parang kasama ko silang lahat sa parehong karera, iba lang ang direksyon. Kuhanan ko na lang po ito bago ko pa makalimutan ang pakiramdam na iyon…