Hindi na kailangang malaki. Isa lang para sa araw na ito, sapat na. Dumating agad ang bus, may nagbukas ng pinto para sa inyo — sapat na iyon. Hindi na kailangang pilitin pang hanapin. Kung walang araw na ganoon, huwag na lang isulat.
Pero kung susubukan ninyong magsulat nang ilang araw, unti-unti kayong makakakita ng isa kahit sa mga araw na akala ninyo’y wala. Hindi rin kailangang mag-comment pa sa post ng iba. Ang pagbasa lang at pag-alis na, sapat na rin.