Oras ng Puso ›Mga Kwentong May Luha
Yung limang libro na sinabi ko dati, kagabi po sinubukan kong buksan ulit matapos ang shift, kasi parang sayang na lang kung hindi ko man lang hihipuin.
Bandang 9am ako naupo sa gilid ng kama, pero hindi pa man natatapos ang unang pahina, nakatulog na ako nang hindi namamalayan, kasama pusa ko sa dibdib.
Nagising ako, basa pa yung pahina sa laway ko, at doon ko naisip, parang ganito na lang talaga ngayon, puro plano pero wala namang natatapos, pagod lang palagi.
Naku, ganyan din po talaga minsan sa akin, hindi pa man natatapos ang unang pahina ay tulog na agad kapag sobrang pagod mula sa trabaho at pag-aasikaso sa mga bata. Pareho po tayo sa parang puro plano lang pero wala talagang natatapos kapag ganyan ang antok at pagod na dinadala.
Pareho po, 1 pahina pa lang ako tulog na agad kasabay ng mga bata. Kailan po kaya tayo magkaroon ng sariwang oras?
Grabe, kahit ako pagod na pagod din kada gabi mag-isa sa tindahan, puro plano lang talaga minsan at wala pa ring natatapos.
Ang parte pong kasama ninyo ang pusa sa dibdib nang makatulog, at paggising niyo’y basa pa pala ang pahina dahil sa laway niyo, talagang kapit na kapit sa isip ko dahil ganoon din ang nararamdaman ko kapag gabi na at pagod na pagod ako pagkatapos ng shift ko at ng pag-aasikaso sa mga anak, iniisip kong mauubos din ang oras na dapat ko sanang ilaan sa paghimay-himay ulit ng tugtuging gusto kong
Mag-log in para makapag-iwan ng komento.
