Kasal na naman kagabi, 4th na ito ngayong buwan!
Masaya naman siguro dapat kasi magandang okasyon, pero pagod na ako sa parehong tanong palagi. ‘Kailan ka rin?’ sabi ng isang tita, tapos inulit pa ng iba, 3 beses akong tinanong sa iisang mesa lang.
Ngumiti na lang ako, sinagot ng ‘malay ko po’ tapos binago ko agad ang topic.
Kasabay pa naman nito yung pag-aayos ng resume ko kasi nag-a-apply ulit ako, at yung gitara ko na hindi ko nahawakan buong linggo kasi sobrang siksik ng schedule.
Minsan gusto ko na lang tumigil saglit at huminga, kahit ilang minuto lang, bago ko harapin ulit lahat. Pero ngayon talaga, kahit yung simpleng ‘katahimikan’ mahirap nang hanapin.