Balik kerja lambat lagi hari ni, jalan sesak macam biasa. Sampai rumah terus rebahkan badan kat sofa sekejap dulu.
Lepas tu saya cuba regangan ringan yang saya azamkan nak mula balik, gerakkan bahu dan leher yang kaku. Rasa lega sikit walaupun fikiran masih berlegar pasal temu janji ibu minggu depan.
Mak ada pesan, “jangan asyik fikir, nanti penat sendiri.” Saya dengar je, tapi memang susah nak berhenti risau bila dah jadi kebiasaan.
Esok nak sambung regangan ni, kalau sempat nak jalan kaki kejap kat luar pun boleh. Simpan je azam ni dalam hati.
