Ik had mezelf vanmiddag voorgenomen om gewoon even niks te doen, maar dat lukte dus weer niet.
Winkel ging om 17 uur dicht, en in plaats van ff op de bank te ploffen liep ik meteen de tuin in om de tomaten water te geven. Ze hingen er nogal slap bij, dus het moest eigenlijk ook wel. Daarna nog het onkruid tussen de sla weggehaald, terwijl ik mezelf zei dat ik na dit bedje echt wel zou stoppen.
‘s Avonds moest ik nog bellen voor de afspraak van mijn vader morgen. Hij vroeg alleen “hoe laat moet ik daar dan zijn”, en toch was ik het zelf weer vergeten op te schrijven, dus heb ik het uiteindelijk 3 keer moeten checken!
Om 22 uur zat ik pas op de bank en merkte toen pas hoe moe ik eigenlijk was, jeuk aan mijn armen erbij. Niet heel heftig, maar wel genoeg om me wakker te houden. Morgen probeer ik het rustiger aan te doen, al geloof ik er zelf niet zo in.