Deze week heb ik geprobeerd om na het sluiten van de winkel niet meteen door te gaan met bestellingen en mails, dus ben ik op tijd gestopt en gewoon buiten bij de moestuin gaan zitten, zonder iets te doen. Da’s raar hoor, na een paar minuten wilde m’n hoofd toch weer naar de to-do lijst, maar het lukte me 3 avonden op rij.
Woensdag was ik met mijn ouders bij het ziekenhuis, en die avond jeukte mijn elleboog toch weer meer, ook al had ik verder niks gedaan. Dat patroon (de spanning van zo’n dag, niet de drukte zelf) zie ik nu wel steeds duidelijker terugkomen.
Volgende week probeer ik het ff in de ochtend, voor de winkel open gaat, in plaats van ‘s avonds…