Ik heb deze week vooral veel in de trein gezeten, en gemerkt dat mijn hoofd daar niet stil wil zijn. Op de terugweg (vooral als het al donker is) blijf ik malen over kleine dingetjes op het werk, en dat blijft dan de hele rit wel hangen.
Thuis is er weinig energie meer over om te oefenen. De viool staat er wel, maar ik pak ‘m NIET elke avond op, en daar voel ik me dan weer schuldig over, een beetje een kringetje dus.
Het huishoudboekje helpt me eigenlijk wel om overzicht te houden, maar onverwachte kosten voor vervoer of boodschappen vallen lastig in te plannen, die duiken gewoon ineens op.
De aantekeningen lees ik soms terug, en dan denk ik dat ik wel een patroon zie rond die lange ritten, al weet ik niet zeker of dat klopt. Volgende week probeer ik in de trein eens iets anders dan alleen maar malen, gewoon naar buiten kijken.