Dit voorjaar staan er ineens drie bruiloften op de kalender, allemaal binnen 2 maanden, en ik merkte dat ik nu al moe werd van het idee alleen. Dus heb ik voor mezelf iets afgesproken: ik ga niet overal automatisch heen, ik vraag me per uitnodiging eerst af of ik er echt zin in heb, of dat het meer een moeten voelt.
Bij de eerste heb ik gewoon ja gezegd, oude vrienden, dat wilde ik niet missen! Bij de tweede heb ik afgezegd, met een simpel excuus, en ik voelde me er eerst best schuldig over, alsof ik iets verkeerds deed. De derde moet nog komen, daar twijfel ik nog steeds over.
Ik was gewend om overal ja tegen te zeggen, dus dit is voor mij eigenlijk al een hele stap. Voorlopig hou ik het erbij: mezelf de ruimte geven om nee te zeggen, in plaats van het gewoon te doen omdat het hoort. Sorry allemaal, werd toch weer een heel verhaal.