Na het gesprek bij de huisarts over cholesterol keek ik niet naar sporten, maar naar wat ik tijdens een dienst in mijn mond stop. Achter de bar staat altijd een schaaltje koek voor het personeel, en daar pak ik zonder nadenken van.
Voor de komende 2 weken heb ik een zak ongezouten noten en wat mandarijnen in mijn tas gestopt, in plaats van bij dat schaaltje te blijven hangen. Niet perfect, bij een drukke dienst grijp ik toch nog naar koek, maar de meeste keren lukt het wel.
M’n collega vroeg laatst waarom ik met noten in mijn schort loop. Ik zei gewoon dat het van de huisarts wat omlaag moet, en ze liet het verder zo.
Over 2 weken zie ik of het een gewoonte is geworden of dat ik terugval naar het schaaltje. Voor nu hou ik het bij dit kleine stapje.