Ik zit al maanden vooral achter mijn beeldscherm voor mijn werk, en ‘s avonds merk ik dat mijn schouders vanzelf omhoog zitten. Een tijdje terug kwam ik een filmpje tegen van 9 minuten, over ademhaling, aanbevolen door iemand in een andere groep.
Wat bleef hangen was eigenlijk maar één zin. De vrouw in het filmpje zei dat je uitademing altijd 3 tellen langer moet duren dan je inademing, anders blijft je lijf denken dat er iets mis is. Zo simpel, maar zo had ik het nog nooit gehoord.
Ik doe het nu zo’n 2 weken, meestal ‘s avonds voor het slapen, en soms overdag als ik merk dat ik weer krab zonder na te denken. Het maakt het niet meteen anders, hoor, maar ik ben me wel meer bewust van mijn spanning.
Deze maand heb ik ook nog 2 bruiloften voor de boeg, waar ik normaal al tegenop zou zien. Nu neem ik het tellen gewoon mee, ook al voelt het soms nog wat onwennig.