In een filmpje over niksen zei iemand dat rust niet hetzelfde is als op de bank naar je telefoon staren. Dat je hoofd ook door kan blijven malen terwijl je in de tuin aan het wieden bent, en dat dat dus ook geen rust is. Dat bleef hangen, want ik dacht altijd dat ik al aan het rusten was zodra ik na de winkel het tuintje in liep.
Vandaag na het ziekenhuis met mijn ouders ben ik niet meteen naar de moestuin gegaan. Gewoon op het bankje bij de tomaten gaan zitten, telefoon binnen gelaten, 10 minuten niks doen. Voelde eerst raar, mijn handen wilden wel iets vastpakken.
Na die 10 minuten was ik niet ineens minder moe, maar mijn hoofd stond wel iets stiller. Tuinieren als werk en tuinieren als rust liet ik al die tijd door elkaar lopen, het voelt hetzelfde maar is het niet.
Morgen weer even op dat bankje, kijken of het went.