Gisterenavond had ik weer muziekles, en mijn lerares zei iets dat ik meteen in het schriftje opschreef. Ik had net uitgelegd dat oefenen deze weken niet echt lukte, met anderhalf uur heen en anderhalf uur terug in de trein blijft er ‘s avonds weinig energie over, en dan voelt zelfs 10 minuten aan de piano al als een opgave. Ze zei toen gewoon: 5 minuten geconcentreerd is meer waard dan 20 minuten erbij zitten terwijl je hoofd nog ergens in de trein zit.
Dat zette eigenlijk iets recht bij mij. Ik dacht steeds dat oefenen pas telt als er een blok van minstens een half uur voor vrij is, en als dat er niet was sloeg ik het liever meteen over. Deze week heb ik het omgedraaid en gewoon 5 minuten genomen, 6 van de 7 avonden, en het rare is dat het niet aanvoelde als te weinig! Eén avond liep het vanzelf door naar een kwartier, maar dat was dan mooi meegenomen en niet het doel.
Ik merk trouwens dat hetzelfde idee ook opgaat voor de dagboekaantekeningen, soms schrijf ik maar twee regels en dat is dan toch ook genoeg, het hoeft geen hele bladzijde te worden om wat waard te zijn.