Ik hoorde een podcast over schrijven als rustmoment, doorgestuurd door mijn dochter, en er bleef één zin van die schrijver echt hangen. Ze zei dat je niet elke dag een volle pagina moet vullen om iets bij te houden, twee regels is al genoeg, als het er maar elke dag is.
Ik zit de hele dag thuis achter mijn scherm voor werk, dus ‘s avonds pak ik nu ff een schetsboekje erbij en schrijf of teken ik twee regels over hoe de dag ging, niks uitgebreids. Na 2 maanden zie ik toch dingen terug die ik anders vergeten was, welke avonden rustig waren en welke niet.
Het hielp me vooral om alles niet de hele avond in mijn hoofd te laten ronddraaien tot ik in bed lig. Niet groots, maar het bleef wel hangen bij me.