Ik leende een tekenboek bij de bibliotheek, meer uit nieuwsgierigheid dan met een plan, en ergens halverwege stond een zin die ik nu al een paar dagen met me meedraag, dat je niet het voorwerp zelf moet tekenen maar de ‘schaduw’ ernaast, want daar zit de vorm eigenlijk in verstopt.
Ik heb het 3 avonden geprobeerd aan de keukentafel, met gewoon een potlood en de achterkant van een oude agenda, en het voelde in het begin wat onwennig om naar de schaduw te kijken in plaats van naar het kopje of de appel zelf, maar na een paar lijnen zag ik toch iets wat er anders uitzag dan mijn gewone schetsjes.
Het is geen grote ontdekking denk ik, maar het is wel zo’n zin die blijft hangen terwijl ik verder typ voor mijn werk, en ik merk dat ik nu ook naar andere dingen in huis anders kijk, niet naar het ding zelf maar naar wat ernaast ligt.