Ik weet niet of jullie de buurvrouw en de roti nog weten, maar in de reacties zei iemand toen dat die droge naan haar deed denken aan zelf brood bakken, wat ze was gaan missen, en dat bleef vreemd genoeg bij me hangen.
Een paar avonden later ben ik toch een filmpje gaan zoeken over brood bakken zonder al te veel poespas, want ik dacht eigelijk dat het ingewikkelder zou zijn dan het bleek.
Wat me is bijgebleven is niet de hoeveelheid bloem of gist, maar dat de vrouw in dat filmpje bleef herhalen dat het deeg de tijd moet krijgen die het nodig heeft, en niet de tijd die jij had gepland, en dat klonk me wel bekend in de oren.
Ik heb het deeg veel langer laten rusten dan ik eigenlijk wilde en zat er ongeduldig naast te wachten, maar het brood kwam er wel degelijk goed uit, iets bollers dan op het filmpje, en dat zal aan mij liggen en niet aan het ‘geduld’.
De buurvrouw heb ik er trouwens nog niets van laten proeven, dat komt nog wel.