Ik stond vanavond pas laat nog in de keuken, terwijl de winkel al een tijdje dicht was en ik eigenlijk alleen maar op de bank wilde zitten.
Maar de groente van gisteren moest toch op, en er stond nog een restje verse pasta die nog 9 minuten moest koken, dus toen stond ik toch weer te roeren in een pan terwijl ik eigenlijk niks meer wilde doen.
Het rare is dat ik het, zodra de geur door de keuken trok, toch wel fijn vond. Gewoon even niet aan de winkel denken, niet aan wat er morgen weer op de planning staat.

De winkel kan morgen wel weer wachten, vond ik, terwijl de pasta nog lag af te koelen op mijn bord.
Ff aan tafel gezeten met één bord, het raam nog op een kier, en de trui die ik gisteren begon nog over de stoel naast me.
