Vanochtend gewoon even normaal aan tafel gezeten met een bakkie troost, in plaats van meteen achter de laptop te duiken.
Ik werk al jaren vanuit huis en zit dan al snel de hele dag achter hetzelfde bureau, maar sinds ik bewust probeer te pauzeren gaat dat nu al 2 maanden zo, en het went echt niet vanzelf, geloof me!
Bril op, kopje thee ernaast, en toch nog steeds die laptop binnen handbereik, dus heel eerlijk was het geen échte pauze haha.
Wel fijn om het ochtendlicht op tafel te zien vallen terwijl de koffie nog warm was.
Deze maand heb ik 3 bruiloften van vriendinnen achter elkaar, en ik merk dat ik daar nu al tegenop zie, terwijl vroeger zoiets me nooit iets deed.
Toch denk ik dat zo’n rustig moment aan tafel, met alleen een kopje en wat licht, precies is wat ik nu even nodig heb.