Ik zat weer een tijdje achter het toetsenbord, en toen ik opzij keek lag daar dat schetsje van me, half afgemaakt, potlood er los naast.
Zo’n logo-vormpje waar ik al een tijdje op oefen, voor iets kleins dat ik stilletjes aan het bedenken ben. Niks groots hoor, gewoon een vormpje dat steeds weer anders word als ik het overteken.
Ik zit het grootste deel van de dag toch al aan dat bureau, en tussen het typen door pak ik dan het potlood erbij, zonder er eigenlijk echt bij na te denken. Vroeger deed ik dat bijna nooit, nu is het meer een gewoonte geworden die er gewoon bij hoort.
Het schetsboek ligt inmiddels vol met van die halve pogingen, de meeste nergens naartoe, maar dat maakt op dit moment niet zoveel uit voor mij.