Vandaag hangt er zo’n grijze deken over alles, hoor! Alsof de lucht zelf ook geen zin heeft om ergens naartoe te gaan. Ik heb het raam op een kier gezet en de wind waaide meteen kil naar binnen, precies zoals het vandaag ook binnen in mij voelt.
– 9 uur achter mijn scherm gezeten, zonder er echt iets van te merken
– de lucht werd steeds donkerder, maar het regende niet, het bleef gewoon hangen
Ik dacht nog wel, laat ik toch even naar buiten gaan, maar de bank hield me eigenlijk stevig vast. Morgen is er weer een bruiloft waar ik heen moet, en ik merk dat ik daar nu al een beetje tegenop zie. Voor nu blijft het gewoon zo’n dag met lage, logge wolken die nergens heen willen, net als ik.