De kou is er ineens weer, en mijn huid heeft dat toch altijd het eerst door. Al een paar nachten lig ik te woelen met die jeuk in mijn nek en polsen, en overdag op de trein word ik er gewoon duf van.
9 uur pendelen deze week, heen en terug, en ‘s avonds thuis heb ik eigenlijk geen puf meer voor iets anders dan stilzitten en krabben. Pff, mensen, dat vertrouwde gevoel weer.
‘k Weet best dat het went zodra het weer wat vaster wordt, maar op dit moment voelt het gewoon ‘zwaar’, en dat is het dan ook wel eventjes.