Ik had dit weekend weer hetzelfde patroon en ik snap ‘t gewoon niet meer. Zaterdag uitgeslapen, de hele zondagmiddag op de bank gescrolld, en toch voelde ik me vanochtend op kantoor killer dan vrijdag voor het weekend begon.
Alsof die vrije dagen niks hebben opgeleverd, behalve een leeg gevoel en jeuk aan m’n handen die weer opspeelt. M’n ellebogen zijn ook rood aan de binnenkant, zoals vaker deze winter. Ik vraag me af of dat door de stress komt, of dat ik het mezelf aanpraat omdat ik toch al chagrijnig ben.
Bij de huisarts kwam het woord rust steeds terug, maar wat ik dit weekend deed voelde dus duidelijk NIET als rust. Meer als wegkijken van alles wat ik eigenlijk zou moeten doen, en daarna ben je nog moeer dan ervoor. M’n moestuin staat er ondertussen verwaarloosd bij en dat boek ligt nog op dezelfde bladzijde. ‘t Voelt een beetje alsof ik mezelf voorlieg over wat herstellen betekent.