De hele dag weer binnen gezeten voor het werk, van half negen tot een uur of zes, en tegen de avond begint mijn arm dan gewoon weer te jeuken, precies op die ene plek bij mijn elleboog, en ik weet ook wel dat het door de stress komt maar dat maakt het krabben er niet minder vervelend om. Het is nu ruim vijf weken geleden dat ik gestopt ben met werken vanwege een burn-out, en ik dacht dat die rust ook mijn huid rustiger zou maken, maar het lijkt eerder andersom te gaan.
Twee dingen spelen volgens mij mee.
Ten eerste al die bruiloften. Deze zomer zijn het er al drie geweest en in september komt er nog eentje bij, en ik gun iedereen hun geluk hoor, maar de jurk voor de laatste was van een stof waar mijn huid niet tegen kan, en dan sta je de hele middag aan je mouw te trekken terwijl je probeert vrolijk te kijken!
Ten tweede het stilzitten zelf. Thuiswerken leek me destijds ideaal, geen gereis, geen collega’s om me heen, heerlijk leek me dat! Maar een hele dag in dezelfde stoel is blijkbaar ook niet goed, niet voor mijn hoofd en niet voor mijn huid.
Ik ga inmiddels twee, soms drie keer per week alleen naar de bioscoop, gewoon om even nergens te hoeven zijn, en dat helpt wel voor een avond, maar de volgende ochtend is de jeuk er gewoon weer! Ik weet dat dit nergens naartoe gaat, meer een dagboekregel dan een vraag, maar ik denk dat jullie dat allemaal wel kennen, dus ik wilde het toch even kwijt. Sorry voor de lange tekst, dat heb ik nu eenmaal vaker.