Ik zit nu al 3 weken bijna de hele dag achter mijn bureau, thuiswerken betekent bij mij vooral heel veel stilzitten, en mijn ellebogen liggen de hele dag op de rand van het blad. Rood en ruw zijn ze geworden, en juist ‘s avonds op de bank beginnen ze pas goed te jeuken, precies op het moment dat ik eindelijk niks hoef te doen.
Ik ben net begonnen om het rustiger aan te doen na de burn-out, en ik dacht eigenlijk dat de huid dan vanzelf mee zou ontspannen, maar dat blijkt dus niet zo te werken! Vannacht werd ik om 3 uur wakker omdat ik in mijn slaap aan mijn arm zat te krabben, en daarna lag ik nog uren naar het plafond te staren.
En dan komen er ook nog de bruiloften aan, 4 stuks binnen 2 maanden, allemaal dit najaar. Bij elke uitnodiging denk ik meteen aan welke jurk mouwen lang genoeg heeft. Mijn zus zei laatst nog: “doe toch gewoon een jurk zonder mouwen, niemand let daarop,” maar zo voelt dat voor mij niet, hoor.
Dinsdagmiddag ben ik in mijn eentje naar de bioscoop geweest, gewoon om ergens te zijn waar niemand iets van me hoeft. Dat hielp wel een beetje, maar ik zat toch de hele film mijn elleboog tegen de armleuning te wrijven, en dat voelde dan weer ongemakkelijk met vreemden naast me.
Ik denk dat het nu gewoon allemaal samenkomt, het bureau, de nachten, de bruiloften, en dat mijn lichaam op zijn eigen manier reageert. Ik zoek even geen oplossing, wilde het alleen kwijt bij jullie.
Sorry voor de lange tekst weer.