Ik heb de hele dag achter mijn bureau gezeten, van ‘s ochtends tot een uur of 4, en toen ik eindelijk opstond voelde mijn onderarm weer branderig aan van steeds op diezelfde plek leunen, dat heb ik nu al een paar weken zo, en ik weet ook wel dat het door het stilzitten komt, maar er even tussenuit gaan lukt me gewoon niet, ik blijf zitten met een schuldgevoel dat ik al 9 weken met me meedraag sinds ik door de burn-out thuis ben komen te zitten.
Ten eerste is het gewoon zwaarder dan ik had verwacht, ik dacht dat het na een paar weken vanzelf wel wat rustiger zou voelen van binnen, maar dat is het niet echt, ik lig ‘s nachts nog regelmatig om 3 uur te malen over dingen die eigenlijk niet belangrijk zijn, en overdag kan ik niet eens meer een hele film kijken zonder dat mijn hoofd al bij morgen is.
Ten tweede komen er dit najaar 3 bruiloften binnen 6 weken, van mensen die ik graag mag, dus afzeggen voelt niet eerlijk, maar ik merk dat ik tegen elke uitnodiging aankijk als tegen een berg terwijl het gewoon een feestje hoort te zijn.
Gisteren ben ik er midden op de dag tussenuit geknepen, alleen naar de bioscoop, en dat was het enige moment deze week dat mijn hoofd even leeg was, de jeuk zat er daarna trouwens gewoon weer, dus veel oplost het niet, maar het was toch een paar uur rust.
Ik denk dat jullie dit soort dagen ook wel kennen, sorry voor het lange verhaal weer.