Vandaag een middagje voor mezelf genomen en toch zit ik hier doodmoe.
De winkel loopt door, de tuin vraagt aandacht nu alles opkomt, en deze maand al 3 keer met mijn ouders naar het ziekenhuis geweest. Ergens ben ik gewoon vergeten hoe rust eruitziet…
Even stilzitten en m’n hoofd is alweer met lijstjes bezig. Zo moe word ik daarvan.