Trein, jeuk en dat spaarpotje weer

Zit net terug van de trein en ben eigenlijk alleen maar moe, niet die goeie soort moe na een drukke dag maar gewoon leeg vanbinnen, de rit heen en terug duurt altijd zo lang dat er amper nog tijd overblijft voor mezelf, en onderweg voelde ik al dat mn arm weer begon te jeuken, op die plek die de laatste tijd toch nooit helemaal rustig wordt. Thuis meteen naar de badkamer gerend om te kijken en ja hoor, weer rood, terwijl ik net dacht dat ‘t eindelijk aan het bedaren was. Ik werk freelance en de opdrachten komen soms achter elkaar aan, dan weer weken niks, en die onzekerheid vreet toch meer aan me dan ik zelf wil toegeven, vanavond zat ik op de bank met de bank-app open, aan het rekenen of ik toch niet beter dat ene spaarpotje kan opbreken want de rekeningen stapelen zich op terwijl er amper iets binnenkomt. Had eigenlijk zin om ff alleen naar de bioscoop te gaan, dat doe ik wel vaker als ‘t te veel wordt, maar zelfs daar had ik de puf niet meer voor. Ik probeer al een tijdje wat vastere gewoontes op te bouwen, gewoon iets kleins volhouden zonder dat ‘t meteen weer instort zodra ‘t druk wordt, maar op dagen zoals vandaag voelt dat zo ver weg, alsof ik steeds weer bij nul begin. ‘t Is niet eens dat er iets groots gebeurd is, gewoon alles tegelijk een beetje te veel…