Sinds een week of drie hou ik een schriftje bij, wat ik eet, hoe ik slaap, welke zalf ik op mijn polsen smeer, in de hoop dat ik ooit een patroon zie tussen dat en de opvlamming.
Maar deze week slaap ik zo slecht door de jeuk ‘s nachts dat ik overdag amper mijn ogen open kan houde, laat staan dat ik nog netjes alles invul of terugkijk wat er vorige week stond. Het schriftje ligt gewoon dicht op mijn nachtkastje en ik kijk er niet meer naar om.
Ik draai ook nog ploegendienst dus mijn ritme ligt toch al overhoop, en dan komt dat schriftje er nog bovenop als iets wat ik ook nog moet doen. Het is inmiddels de derde zalf die ik gebruik en ik durf niet meer over te stappen, want stel dat de volgende het erger maakt en ik weet niet eens meer waarom.
Gisteren ben ik ook weer met mijn vader mee naar het ziekenhuis geweest voor een controle, dat kost ook gewoon tijd en energie die ik eigenlijk niet had over.
Ik vraag me af of het wel zin heeft om zoiets vol te houden als je toch al op je tandvlees loopt, of dat je het beter even kan laten liggen tot er wat meer rust is. Heeft iemand hier zoiets een tijdje bijgehouden en dan gestopt, en had je er op dat moment al iets aan of gooi je het dan eigenlijk voor niks weg?