Drie bruiloften dit najaar en ik merk dat ik er nu al tegenop zie, terwijl de eerste pas over vijf weken is.
Ik ben acht weken geleden gestopt met mezelf almaar over de kop te werken, na een periode waarin alles op automatische piloot ging, en nu probeer ik voorzichtig weer wat op te bouwen. Overdag zit ik nog steeds veel achter mijn laptop voor mijn werk, dat verandert niet zo snel, maar de avonden probeer ik rustig te houden. Een avond alleen naar de bioscoop, zonder dat er iemand tegen me praat, is op dit moment het fijnste wat er is.
En dan die drie bruiloften. Twee bevriende stellen en een neef, alle drie tussen half oktober en eind november. Normaal zou ik daar de hele dag bij zijn, borrel na, dansen tot laat, maar nu ik er alleen al aan denk word ik moe.
Ten eerste vraag ik me af of het oké is om bij één bruiloft alleen het diner mee te doen en niet meer het feest erna.
Ten tweede twijfel ik of ik dat gewoon eerlijk moet zeggen tegen het bruidspaar of dat ik beter een ander smoesje kan verzinnen zodat het niet als afwijzing overkomt.
Mijn zus zegt dat ik me nergens voor hoef te schamen, maar ik ken mezelf, op de dag zelf ga ik toch weer twijfelen.
Sorry voor de lange tekst, er kwam steeds meer bij terwijl ik aan het typen was, maar ik wilde het toch even helemaal uitleggen.
Heeft iemand van jullie dit ook meegemaakt, drukte in je sociale leven net op het moment dat je zelf weer rust aan het opbouwen bent, en hoe heb je dat toen aangepakt?