Toch nog een matinee gepakt, gisteren, want ik zat om 15.00 uur alweer een paar uur onafgebroken achter mijn laptop en toen dacht ik ineens, dit wordt zo niks!
Sinds ik thuis werk zit ik eigenlijk de hele dag, van 9 tot 5, en pas ‘s avonds merk ik dat mijn rug en hoofd helemaal op zijn. Dus heb ik voor mezelf een soort regeltje gemaakt: op woensdag ga ik gewoon alleen naar de bioscoop, meestal die van 14.00 uur, als het toch rustig is.
Ik denk dat het gewoon nodig is om er even helemaal uit te zijn, weg van het scherm. Inmiddels doe ik dit 4 weken op rij en het went wel hoor, die blikken als je in je eentje bij de balie staat, eerst voelde dat nog raar, nu niet meer.
Ondertussen ligt er ook weer een trouwkaart op de mat, de 3e dit jaar al, en ik merk dat ik daar nu al een beetje tegenop zie… niet omdat ik niet wil, maar zo’n dag trekt me helemaal leeg terwijl ik net een beetje op krachten kom.
Even op een rijtje wat ik nu doe:
1. het zitten doorbreek ik bewust met zo’n film in de week
2. voor de bruiloften moet ik nog uitzoeken hoe dat wel lukt zonder mezelf compleet uit te putten
Doen jullie dat ook, zo’n vast momentje voor jezelf tussen het werk door? Sorry voor de lange tekst, allemaal.