Ik zit hier al sinds 8.30 uur vanochtend achter mijn laptop, want thuiswerken betekent bij mij vooral heel lang op diezelfde stoel blijven hangen, en toch ben ik aan het eind van de dag net zo op als na een drukke dag buiten de deur, dat snap ik zelf eigenlijk niet helemaal.
Vanmorgen viel de 3e trouwkaart van dit najaar op de mat, dat zijn er dus nu 3 bruiloften in 8 weken tijd, en in plaats van blij te worden merk ik dat ik er nu al tegenop zie.
Ik denk dat dat met een paar dingen te maken heeft.
Ten eerste ben ik nog maar net begonnen om na de burn-out wat rustiger aan te doen, en een hele middag of avond tussen mensen kost me nu gewoon meer dan vroeger.
Ten tweede voel ik me ook een beetje bezwaard, want iedereen is blij voor het bruidspaar, en ik zit ondertussen stiekem al te rekenen hoe laat ik weg zou kunnen.
Gisteren ben ik voor de 2e keer deze maand alleen naar de film geweest, en dat voelde eerlijk gezegd fijner dan welk feestje dan ook, gewoon in het donker zitten zonder dat er iemand iets van me hoeft, hoor.
Ik denk dat velen van jullie dit ook wel kennen, dat gevoel dat je tegenop ziet tegen iets wat voor een ander alleen maar leuk zou moeten zijn, en ik moet mezelf er nu steeds weer aan herinneren dat rustiger aan doen ook betekent dat ik af en toe nee mag zeggen tegen de rest.
Sorry voor het lange verhaal, ik moest het toch even ergens kwijt.