De winkel was gisteren dicht, voor het eerst in weken. Ik dacht nou, lekker rustig dagje.
Werd om 6 uur wakker en lag gewoon te malen. Uiteindelijk maar naar de moestuin, onkruid gewied, sla bijgehouden, en daarna met mijn moeder mee naar het ziekenhuis voor een controle. Tegen de tijd dat ik weer thuis was voelde het NIET als vrij, gewoon een andere dag zonder klanten.
Ik merk dat steeds vaker. Plan iets rustigs in en vul het toch weer helemaal, alsof stilzitten iets is wat ik niet ken. ‘t Is niet dat ik het niet wil, ik weet gewoon niet goed hoe dat eruitziet voor mij.
M’n moeder zei nog dat ik er moe uitzag, terwijl ik net vrij had gehad. Dat bleef hangen.
