Zondag zou weer eens een dagje niks worden, maar dat plan hield toch geen stand.
Eerst nog met me ouders naar het ziekenhuis, gewoon voor een controle, maar we hebben d’r wel 2 uur zitten wachten voor we aan de beurt waren.
Daarna dacht ik nog ff de moestuin in te duiken, want het onkruid wacht natuurlijk niet op mij!
Tegen de avond zat ik op de bank en voelde ik me eigenlijk vermoeider dan toen ik ‘s ochtends de deur uit ging.
Volgens mij weet ik gewoon niet meer hoe rust er eigenlijk uit hoort te zien. De winkel een dag dicht houden voelt al als geld laten liggen, dus dan durf ik ook nog eens niet gewoon stil te zitten.
Zo hou ik het denk ik niet heel lang meer vol, dat voel ik nu wel.