Zat vanmorgen alweer uren achter mijn laptop, en ergens rond een uur of drie merkte ik dat er niks meer uit kwam, dus ben ik gewoon opgestaan en in mijn eentje naar de middagvoorstelling gegaan, midden op een doordeweekse dag nota bene.
Ik doe het sinds een paar weken wat rustiger aan, na alles wat er dit voorjaar gebeurd is, en d’r zit blijkbaar nog iets in mij dat denkt dat stilzitten achter een bureau hetzelfde is als rusten. Vandaag had ik het na 9 uur scherm wel gezien, dus die film kwam eigenlijk precies op tijd.
Wat me opviel:
– de zaal was zo goed als leeg, heerlijk rustig
– ik viel bijna in slaap tijdens de trailers, niet erg
– buiten was het al aan het schemeren toen ik weer naar buiten liep, terwijl de dag eigenlijk nog niet om was
En dan al die bruiloften die er dit najaar nog aankomen, daar zie ik toch wel tegenop, qua energie dan. Maar vanmiddag even nergens aan denken, gewoon in het donker zitten met een bakje popcorn, dat deed me toch wel goed, hoor.