Ik zat vanmiddag met mijn moeder in de wachtkamer bij het ziekenhuis, en die zaal had gewoon geen klok hangen. Vreemd hoor! Je zit daar dan maar wat te wachten zonder enig idee hoe laat het is, en m’n telefoon lag ff op te laden in de auto, dus ik had niks om op te kijken.
Uiteindelijk zaten we er 40 minuten, dat wist ik pas toen ik weer buiten stond. Mijn moeder kletste intussen gewoon met de mevrouw naast haar, maar ik werd er eigenlijk best onrustig van, geen idee waarom precies.
Straks nog terug naar de winkel, en vanavond moet de tuin ook nog water hebben, want dat is er de laatste dagen bij ingeschoten. Gek eigenlijk dat zo’n dag zonder iets bijzonders toch helemaal vol kan zitten…