Vanavond weer een appje of ik meega naar de borrel na sluitingstijd. Ik heb nee gezegd, en toch voel ik me er rot over, want het is deze maand al de derde keer.
Sinds de huisarts zei dat mijn cholesterol “net iets te hoog” lag, probeer ik bewuster te leven. Maar tussen de bijbaan, de scriptie en de avondcolleges blijft er weinig ruimte over, en een borrel om 23.30 uur is dan niet wat mijn lijf nodig heeft.
Het gekke is dat ik het best gezellig zou vinden hoor, alleen ben ik na een dienst meestal te op om nog iets te doen. De piano staat een week stof te happen in de hoek.
Ik weet niet goed hoe ik dat aan collega’s moet uitleggen zonder dat het overkomt alsof ik mezelf beter voel. Het is gewoon dat er op dit moment niet meer bij past.