Mijn telefoon ging vanmiddag random uit in de bieb, precies op het moment dat ze de planning voor vanavond nog hadden aangepast.
Dat merkte ik dus pas toen ik al op de fiets zat, en ik stond uiteindelijk 35 minuten later binnen dan de nieuwe starttijd. Niemand zei er veel van, de dienst ging gewoon door, maar ik voelde de rest van de avond wel een soort schaamte achter de bar hangen.
Wat me eigenlijk meer stoort is dat het deze maand al de derde keer is dat die telefoon het op een cruciaal moment laat afweten. En nee, een oplader meenemen helpt niet als je gewoon vergeet ‘m in te pluggen tussen college en dienst door.
Zit nu thuis, te laat voor nog iets zinnigs, en gewoon een beetje chagrijnig over mezelf. Niet eens boos op iemand anders, meer dat gevoel dat ik overal een stapje achter loop.
Sorry voor het lange verhaal weer.