Sinds de klok is verzet voelt elke dag gewoon te kort.
Ik liep om 17.30 uur de bieb uit en het was al bijna donker buiten, terwijl ik net dacht dat er nog ruimte was voor een blokje om voordat het avondcollege begon.
Het is volgens mij niet eens de kou, meer het gevoel dat de avond al voorbij is voordat die goed en wel begonnen is. Net van een dienst thuis, morgen weer vroeg op voor college, en ergens tussenin moest ook ruimte zijn voor even niks doen. Die ruimte was er vandaag niet, en dat zit toch wel vervelend.
Ik denk dat dat na een paar weken wel weer wegtrekt, maar nu voelen de dagen vooral alsof ze in elkaar overlopen zonder dat er iets tussenuit gebeurt.
