Dat boek dat al 3 weken op het stapeltje naast de bank ligt, heb ik gisteravond eindelijk opengeslagen.
Na het eten, iedereen weg, de lamp aan, en ik dacht nou, dit wordt de avond dat ik eindelijk verder kom.
Na 20 minuten was ik alweer weg, hoor, het boek gewoon op mijn schoot en ik met mijn kin op mijn borst.
Mijn man kwam langs voor iets en vond me zo, hij heeft me niet eens wakker gemaakt, gewoon een dekentje erover.
Vanmorgen lag het boek nog open op dezelfde bladzijde als 3 weken terug, dus dat leesjaar wordt denk ik wat het wordt.