Deze week heb ik eindelijk geprobeerd om het breien niet gewoon onder te laten sneeuwen door het leren. Met die anderhalf uur heen en nog eens zoveel terug blijft er ‘s avonds niet veel meer over, en ik merkte dat het breien er steeds als eerste bij inschoot.
Dus heb ik het omgedraaid: in de trein alleen de aantekeningen doorlezen, een stukje per rit, en het echte leren pas thuis doen. ‘s Avonds dan toch nog 20 minuten breien voor ik ga slapen, ook op een drukke dag. Dat geeft m’n hoofd ff rust, en ik denk dat ik daardoor de volgende ochtend wel frisser begin aan de volgende bladzijdes.
Het examen komt dichterbij en ik ben nog aan het uitzoeken hoe ik de stof in stukjes krijg die ook naast werk en reizen haalbaar blijven. Deze week lukte het wel om die 20 minuten elke avond vast te houden, en dat voelde al als iets. Ik weet trouwens nog niet goed welke hoekjes hier verder bij mij passen, maar dit voelde in elk geval als een goeie start.