Ik ben in de veertig en zit na een zware periode nu in de fase dat alles gewoon blijft zoals het is, niet meer instortend, maar ook niet echt vooruit.
Overdag pendel ik anderhalf uur enkele reis, en thuis ben ik spullen aan het uitzoeken voor een verhuizing, met twee katten die bij elke doos komen kijken.
Al een tijd wil ik iets met m’n handen gaan doen, klei of tekenen, maar het blijft tot nu toe bij het idee. Dus bij deze toch maar een hoi vanuit die wachtkamer.