Ik was al een tijdje aan het puzzelen of ik toch een van mijn spaarrekeningen moest aanbreken, want tussen school en mijn bijbaantje hield ik eigenlijk nooit iets over.
Toen ben ik voor een poosje alleen nog met contant geld boodschappen gaan doen.
Elke week nam ik een vast bedrag op, dat ging in een blikje in de keukenkast, en zodra het leeg was mocht er niks meer bij.
Met de pinpas voelde ik nooit echt wat ik uitgaf, dat gleed er eigelijk gewoon doorheen. Met briefjes en muntjes in mijn hand legde ik juist vaker iets terug in het schap.
Het wisselgeld gooide ik apart in een oud jampotje, en dat liep toch sneller vol dan ik had gedacht!
Brood bak ik toch al zelf, dus die kosten scheelden al, maar de rest van de boodschappen was toch de grootste hap uit mijn budget.
Uiteindelijk heb ik die spaarrekening niet hoeven aanbreken, hoor. Het jampotje ving genoeg op om de krappe weken door te komen.
Ik ga het contante geld ff aanhouden, ook al is het soms omslachtig met wisselgeld tellen aan de kassa.
Sorry voor de lange uitleg, maar ik hou nu eenmaal van alles even op een rijtje zetten.