Ik dacht dat vrije tijd vanzelf rust betekende, maar na de winkel liep ik gewoon door naar de moestuin en dan was de avond ook weer op. Rond half acht stond ik nog te wieden terwijl het al donker werd.
Vorige week nam ik een keukenwekker mee naar buiten. Op 20 minuten gezet, en als hij afgaat stop ik ook echt. Eerst voelde dat raar, maar na een paar avonden werd het gewoon het teken om naar binnen te gaan.
Mijn dag draait om de winkel en, sinds kort, vaker om het ziekenhuis met mijn ouders. De tuin was de enige plek waar niemand iets vroeg, en daardoor gooide ik er alles in tot ik niet meer kon. Met die wekker stopt het (op een vast moment), en dat scheelt ‘s avonds in hoe moe ik ben.
Ik gebruik ‘m nu ook binnen, bij de administratie. Zelfde ding eigenlijk, ff een harde grens waar ik zelf niet goed in ben.