De laatste weken zit ik ‘s avonds vaak met knedende handen aan tafel, niet om brood te maken maar om rustig te worden voor ik aan mijn scriptie begin.
Het kwam eigenlijk toevallig. Ik was aan het bakken en merkte dat mijn hoofd tijdens het kneden gewoon stil werd, terwijl het de rest van de dag maar doorging met gedachtes over toetsen en geld en of ik die spaarrekening nu wel of niet moet opbreken.
Dus ben ik het expres gaan doen. Voor ik aan m’n bureau ga zitten, kneed ik eerst een tijdje deeg, ook als ik helemaal geen brood nodig heb. Soms gooi ik het daarna gewoon weer weg, wat een beetje zonde voelt maar niet erg is.
Wat ik merk:
– mijn handen zijn moe, en dat is fijn, want dan blijven ze niet trillen achter mijn laptop
– ik hoef niet meteen te ‘presteren’ als ik ga zitten, het kneden is al iets gedaan
– de onrust is er nog wel hoor, alleen komt hij wat later op de avond terug
‘t Werkt niet elke avond, soms zit ik alsnog binnen een kwartier weer op mijn telefoon te staren. Maar op de avonden dat het lukt, begin ik rustiger aan mijn werk dan wanneer ik meteen ga zitten.
Sorry voor de lange tekst, ik leg dit soort dingen altijd veel te uitgebreid uit…