Ik ga al een tijdje vaak alleen naar de bioscoop, en daar merkte ik dat ik eigenlijk geen idee had waar ik moest beginnnen met kracht opbouwen, want die heb ik gewoon niet, echt (vanaf nul).
Dus ik dacht, die trailers vooraf zijn toch verloren tijd.
Ik sta op, hou de rugleuning van de stoel vast, en doe rustig kuitheffingen tot de film begint.
In het donker ziet niemand het, dus dat maakt niks uit.
De eerste keer voelde het nogal onhandig, maar nu doe ik het gewoon elke keer, en dat is deze maand al 4 keer geweest.
Het is niet veel, maar wel iets wat ik echt volhoud, in plaats van weer een schema dat ik na een week laat liggen.