Ik schrijf al een tijdje ‘s avonds iets op, maar het hielp niet zo veel totdat ik het koppelde aan het bakken van brood.
‘t Deeg moet rijzen, en in die tijd zet ik ff een timer en schrijf ik gewoon op wat er door mijn hoofd gaat. Geen mooie zinnen, geen plan, puur wat er opkomt.
Ik doe dit nu 2 maanden, bijna elke avond na mijn bijbaantje. Soms een paar regels over hoe moe ik ben, soms een hele bladzijde over of ik die spaarrekening nou moet opbreken of niet.
Wat ik wel merk is dat het paniekgevoel ‘s avonds minder scherp wordt als het al op papier staat. Niet weg, maar wel… iets minder groot in mijn hoofd.
Hoeft ook niet perfect bijgehouden te worden. Ik heb dagen gemist, en dan begin ik de volgende avond gewoon weer, zonder dat eerst in te halen.